13 de julio de 2010

patético

os cambios ou son drásticos ou non son cambios, e para iso vale calquera tipo de desencadenante

8 de julio de 2010

Como el agua...

Crisis. La palabra del año.
También a nosotros nos ha tocado esta temporada.

Pero crisis también supone oportunidad; oportunidad para soltar amarre y después de algún tiempo a la deriva gastando energía sin rumbo fijo, con riesgo de motín o de caer en la superstición, llegar a un puerto: Puerto esperanza.

Un campeonato gallego increíble, organizado en casa con la terrible seguridad de un último puesto. Nada que perder, llegar ahí ya es un éxito...y vaya sorpresa, un segundo puesto y de cabeza al nacional.


La travesía ha sido larga y aunque hemos conseguido nuevos retos no faltan las bajas. No es un trago de buen gusto decir adiós, pero se compensa con los nuevos hola! que encontraremos...





28 de enero de 2010

protocolo de actuación

Se nun momento dado, de supeto, deixas de encontrar graciosos os chistes dos teus amigos de sempre, empezas a encontrar insoportables todos esos defectos que antes perdonabas sen case darte conta, en resumen se descubres q cambiaches tanto que de conocelos agora non os volverías a ver...conta ata dez!
Non existen os milagros, pero seguro que nesos dez segundos pasa algo que che fai recordar esos chicuel@s cos que decidiches compartir momentos únicos.
E recorda crear recordos comúns para futuros reencontros...como bailar nun supermercado!

...bailandooooo, me paso el dia bailandoooo

26 de junio de 2009

vendo como todo se desmorona








e como me fundo con el.

20 de junio de 2009

Respeta aos teus maiores...

Respeto aos meus amigos, e queroos. Pero o respeto hacía ti impedía calquera mostra de cariño.

Prometinme que cando me toque a min será diferente, pero mentres tanto quédome con..
"de lo bueno, lo mejor; de lo mejor, lo superior"
...inda que non o recorde.

16 de junio de 2009

Because our parents had Hendrix, Janis and Jim




whatever happened to sex, drugs and rock'n'roll?


now we just have AIDS, crack and techno




..ahora ni siquiera eso.










[radio rock :)]


10 de mayo de 2009

Venasconhumoypalabras


Para unos vivir es pisar cristales con los pies desnudos; para otros vivir es mirar el sol frente a frente.
La playa cuenta días y horas por cada niño que muere.

Una flor se abre, una torre se hunde.
Todo es igual.


Tendí mi brazo; no llovía. Pisé cristales; no había sol.

Miré la luna; no había playa.
Qué más da.

Tu destino es mirar las torres que levantan, las flores que abren, los niños que mueren; aparte, como naipe cuya baraja se ha perdido.